Otyłość jest chorobą przewlekłą charakteryzującą się zwiększeniem ilości tkanki tłuszczowej.

W diagnostyce otyłości można posłużyć się obliczaniem nadmiaru masy ciała w stosunku do masy należnej oraz wskaźnikiem masy ciała.

Należną masę ciała można obliczyć według wzoru:

• dla kobiet = (wzrost w cm - 100) - 10%
• dla mężczyzn = (wzrost w cm - 100) - 5%

Zwiększenie masy ciała do 110-120% masy należnej nazywa się nadwagą, a powyżej 120% otyłością.

Wskaźnik masy ciała (BMI-Body Mass Index) oblicza się według wzoru:

BMI = masa ciała (kg/wzrost(m))

Zakres normy BMI wynosi od 18,5 do 24,9 i ryzyko chorobowe jest minimalne.

Wartości między 25 a 29,9 określają nadwagę (przedotyłość) i nieznacznie zwiększone ryzyko chorobowe.

Wynik powyżej 30 świadczy o otyłości

Rozróżniamy 3 stopnie otyłości:

• BMI od 30,0 do 34,9 kg/m - wskazuje na I° otyłości i zwiększone ryzyko chorobowe
• BMI od 35,0 do 39,9 kg/m - wskazuje na II° otyłości i poważne ryzyko chorobowe
• BMI od 40 kg/m - wskazuje na III° otyłości i bardzo poważne ryzyko chorobowe

Wyróżnia się dwa typy otyłości:

• brzuszny (trzewny, androidalny „jabłkowy”)
• pośladkowo-udowy („gruszkowy”)

Obwód talii powyżej 80cm u kobiet, a u mężczyzn powyżej 94cm świadczy o otyłości brzusznej, która jest najbardziej niekorzystna dla zdrowia.